मी आणि माझा छंद


‘संकल्पना’ कोशाचे पाच खंड जवळजवळ बत्तीस वर्षें खपून सिद्ध केले. ते ‘ग्रंथाली’ने 2010-11 मध्ये प्रसिद्ध केले. मी त्यासाठी मराठी, संस्कृत, हिंदी, गुजराती व इंग्रजी या भाषांतील पंचेचाळीस शब्दकोश आणि इतर काही ग्रंथ व लेख यांचा अभ्यास केला होता.

संकल्पना कोशाचे काम संपत आले तेव्हा एक प्रकारचे रितेपण जाणवू लागले. पुढे काय करावे हा प्रश्न मनासमोर उभा राहिला. मग केव्हातरी वाचनात आले, की इंग्रजीत शेक्सपीयर डिक्शनरी आहे. त्यात शेक्सपीयरच्या समग्र वाङ्मयातील शब्दांचे अर्थ, उदाहरणे वगैरे दिलेली आहेत. मनात विचार आला, की मीही त्या धर्तीवर एखादा कोश का लिहू नये?

पण कोणाच्या साहित्यावर? विचार करता करता कालिदासाचे नाव सुचले. कालिदासाने ‘अभिज्ञान शाकुंतल’, विक्रमोवंशीय व ‘मालविकाग्निमित्र’ ही तीन नाटके, ‘कुमारसंभव’ व ‘रघुवंश’ ही महाकाव्ये आणि ‘मेघदूत’ व ‘ऋतुसंहार’ ही ललित काव्ये लिहिली. मी त्या सात साहित्यकृतींपैकी एकही सलगपणे वाचले नव्हते. संस्कृतचा अभ्यास आठवीपासून अकरावीपर्यंत झाला असेल, तेवढाच! संस्कृतचा संपर्क शालांत परीक्षा 1960 मध्ये उत्तीर्ण झाल्यावर तुटला. कारण मी त्यानंतर विज्ञान शाखेतून बी.एस्सी. आणि अमेरिकन विद्यापीठातून केमिकल इंजिनीयरिंग अशा पदव्या संपादन केल्या.

कवी कालिदास

प्रतिनिधी 21/07/2017

कालिदास हा शकारी विक्रमादित्याच्या पदरी असलेल्या नवरत्नांपैकी एक होता असे मानले जाते. पण डॉ. भांडारकर, मिराशी इत्यादी पंडितांच्या मते कालिदास हा गुप्त घराण्यातील द्वितीय चंद्रगुप्त विक्रमादित्य याच्या आश्रयाला होता. विक्रमादित्याने इसवी सन ३८० ते ४१३ या कालखंडात राज्य केले. म्हणून कालिदास चौथ्या शतकाच्या शेवटी व पाचव्या शतकाच्या आरंभी झाला असला पाहिजे असे त्यांचे म्हणणे आहे.

त्याच्या नैसर्गिक प्रतिभेला शास्त्राभ्यासाची, कला-परिचयाची व सूक्ष्म अवलोकनाची जोड मिळाली होती. त्याची वृत्ती शृंगाररसात रमत असे. त्याने अनेक ठिकाणी उत्तम गृहस्थाश्रम व एकनिष्ठ पत्निप्रेम यांचाही गौरव केला आहे. त्याचा स्वभाव विनोदी, विनयसंपन्न, निरलस आणि वत्सल असावा. त्याचे एकूण आयुष्य थोर लोकांच्या सहवासात आणि संपन्न अवस्थेत गेले. त्याची प्रतिभा सर्वार्थाने अनुकूल वातावरणात खुलत गेली. भावकवी, महाकवी, श्रेष्ठ नाटककार ही त्यांची ओळख. ‘ऋतुसंहार’ हे निसर्गवर्णनपर काव्य, ‘मेघदूत’ हे खंडकाव्य, ‘कुमारसंभव’ व ‘रघुवंश’ ही दोन महाकाव्ये आणि ‘मालविका मित्र’, शाकुंतल ही त्याची नाटके रसिकांच्या मन:पटलावर विराजमान झालेली आहेत.

(भारतीय संस्कृति कोशातून उद्धृत)